Nεοελληνιστής, ακαδημαϊκός και μεταφραστής, γεννήθηκε στο Κεμπέκ το 1940. Σπούδασε κλασική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Λαβάλ του Κεμπέκ και νεοελληνική φιλολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, 1965-1970. Υποστήριξε την διδακτορική του διατριβή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1970. Εισηγητές και καθηγητές του υπήρξαν σπουδαί­οι καθηγητές όπως οι Κ. Θ. Δημαράς και Γ. Π. Σαββίδης. Διετέλεσε καθηγητής αρχαίας και νέας ελληνικής στο Πανεπιστή­μιο Λαβάλ του Κεμπέκ 1970-1973. Από το 1973 ήταν καθηγητής νε­οελληνικής φιλολογίας και διευθυντής του Προγράμματος Νεοελλη­νικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ. Εξελέγη πρώτος κάτοχος της Έδρας Φρίξου Β. Παπαχρηστίδη Νεοελληνικών και Καναδοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο McGill, 2002-2007. Υπήρξε από το 2002 διευθυντής του Διαπανεπιστημιακού Κέντρου Νεοελληνικών Σπουδών του Μοντρεάλ. Συμπλήρωσε στα 2023 πενήντα χρόνια πανεπιστημιακής διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ.

Τα ακαδημαϊκά του ενδιαφέροντα αφορούν στον Πρώιμο Νεοελληνικό Διαφωτισμό, τις Ελληνο-Ρουμανικές σχέσεις κατά τον 18ο αιώνα, τον Ελληνικό Υπερρεαλισμό και τη λογοτεχνική μετάφραση. Μεταξύ των ποιητών και συγγραφέων που έχει μεταφράσει συγκα­ταλέγονται οι Κ. Π. Καβάφης, Ανδρέας Εμπειρίκος, Νίκος Εγγονό­πουλος, Μίλτος Σαχτούρης, Στέφανος Κωνσταντινίδης, Ειρήνη Παπά, και Παύλος Μάτεσις, Μαργαρίτα Καραπάνου, Ζυράννα Ζατέλη, Νικόλαος Μαυροκορδάτος, κ.ά.

Είναι μέλος της Ακαδημίας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών της Βασιλικής Εταιρείας του Καναδά (2000). Τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο το 2005. Το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελληνικής Δημοκρατίας του απένειμε το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων 2025.